kibir

- 1 min

İnsanları o kadar küçümsemişim ki. Ne kadar da aptalmışım.Üstelik bu konuda öyle ciddiydim ki.Ne oldu,nasıl oldu bilmiyorum. Sanırım arkadaşların 2 saatlik saçmalıkları bir şekilde bende bir şeyleri tetiklemişti.Korkak olduğumu biliyordum ama ilk defa kendimi ,içimdekileri,kibrimi görmezden geldiğimi anladım.Elbette bunlardan bir ders çıkardım. Kalın kafalılıklarım konusunda hemfikirim.Bazı konularda –ne yalan söyleyeyim- böylesi kolay geliyordu. Duygular,özlem,sevgi bu tür seyler belirsizdi ve ciddiye alınmamalıydı. Kolay tercihler yaparak doğru zamanı –yani kolay olanı- beklemeliydim.Ne kadar da körüm. Gerçekten de. Bu seni görünce anladım.Elbette sana hala saygı duyuyorum. Sen gayet saftın. Sadece ben kendimi akıllı zannediyordum. Benim göremediğim ise tam da buydu. Her insan kendini geliştirir. Sadece ben değil tüm insanlar gelişiyor. 20 yıllık arkadaşlarımı ilk defa yetişkin gözüyle gördüm.Ben ,yıllarca içten içe kibirle,nefretle onları küçümseyen ben. Ama sen kendini o kadar geliştirmişsin ki.Çocukça duyguları bir kenara bırakırsak olması gerektiği gibi olmuşsun. Belki bende geliştim, büyüdüm.Belki her zaman büyüktüm. Ama hep yanlış bakıyordum.hayatımda hiç bir şey için,birisi için kaybetme korkusu olmadan mücadele etmedim.Bu duyguyu o kadar çok tatmak istiyorum ki su an.İlk defa sonunu bilmeden yaşamak,son damlana kadar mücadele etmek ve yinede gülümseyebilmek…Hayatım boyunca sadece kendime karşı tuttuğum sözleri yerine getirdim, gerisi hep yalandı.Ama sana tüm ciddiyetimle söz veriyorum.Bir şeyleri değiştireceğim.Artık önemsediklerim için mücadele edeceğim.Bu zehirden zamanla kurtulacağım.Ve sanırım bunu son 2 senede tamamlamam gerekiyor…

Ali Kemal Öcalan

Ali Kemal Öcalan

Big Data Engineer

rss facebook twitter github gitlab youtube mail spotify lastfm instagram linkedin google google-plus pinterest medium vimeo stackoverflow reddit quora quora